Ağır işi arka plana al, sohbette devam et
Ana konuşmadan bağımsız yürüyebilen bir iş — bir araştırma, geniş bir tarama, bir belge hazırlığı — kendi oturumunda arka planda koşturulabilir. Sen ana sohbette tamamen başka bir konuya geçersin.
İş bittiğinde sonuç kendiliğinden ana sohbete düşer. Gidip "bitti mi" diye bakman ya da bir sekmeyi açık tutman gerekmez; sonucu geldiği anda görürsün.
Bu, birbirini beklemeyen işler için doğal bir çalışma biçimidir: iki farklı konu aynı anda ilerler, biri diğerinin arkasında sıra beklemez.
Ne çalışıyor, ne kadara mal oluyor — görünür
Arka plan işleri gözden kaybolmaz. Kaç ajanın çalıştığını canlı olarak görürsün; her birinin detayını açıp ne yaptığına bakabilir, gerekirse tek tıkla iptal edebilirsin.
Token kullanımı ve tahmini maliyet de görünür. Arka planda koşan bir iş, sen farkında olmadan bütçe yakan bir kutu değildir; ne harcadığını her an görür, fazla bulduğunda durdurursun.
Bir turun içindeki ağır aşama da ayrılabilir
Her zaman ayrı bir iş açmak gerekmez. Tek bir tur içinde ağır bir aşama — çok sayıda dosyanın taranması gibi — izole bir alt göreve verilebilir.
Ana konuşmaya yalnızca özeti döner; ara adımların tamamı konuşmaya dolmaz. Böylece uzun bir iş sonrasında sohbet ağırlaşmaz, sonraki soruların bağlamı ucuz ve temiz kalır.
Hangi işi arka plana vermeli
Ayırmanın basit bir ölçütü var: iş, senin bir sonraki cümleni beklemeden ilerleyebiliyor mu? Geniş bir tarama, bir araştırma ya da hazırlanması zaman alan bir belge bu tarife uyar; sen başka bir şeyle uğraşırken de yol alırlar. Buna karşılık her adımda senin kararını gerektiren bir iş, arka planda değil karşılıklı konuşarak daha çabuk biter.
Pratikte bu, günü iki katmana ayırmak demektir. Uzun süreceğini bildiğin işi sabahtan kenara alırsın, ana sohbette kısa ve karşılıklı olanları yürütürsün; ağır iş bittikçe sonuçlar araya düşer. Kaç ajanın koştuğunu ve ne harcadıklarını görebildiğin için bu ikinci katman gözden kaybolmaz.